
واقعیتها دلبستگیهایمان را می گیرند،وتنها گرد خاطرات بجا می ماند...
شاید باید گاهی به جنگ واقعیتها رفت....
خوب یه بار دیگه هم پائــیز از راه رسید...
برای من پائیز همیشه رنگ و بوی خاصی داشته... پائیز بهم زندگی داده...عشق داده ...
اما پاییز امسال مثل هر سال نیست
با اینهمه هنوزم پائیزُ دوست دارم
هنوزم رؤیاهایم را با تو قسمت می کنم و هنوز عاشقم...
یاد من باش
یه کمی دلواپسم باش قد یه پنجره احساس
قد یه روزنه تردید منوازدوباره بشناس
مث کولی های عاشق یه کمی دیوونگی کن
پشت دیوارجدایی باخیالم زندگی کن
یه کمی به یادمن باش،ما روباهم آرزوکن
نیمۀ تنهایی من ،منوازنو زیروروکن
بعد این همه جدایی نه بریدم،نه گسستم
عاشقم ،عاشق چشمات گرچه مثل تو شکستم
باورم کن که هنوزم پای ایوون نگاتم
عطشم لحظه به لحظه، تشنۀ زنگ صداتم
.....................................................
نگوتلخی وبی طاقت نگوسهمت نبوددستام
نگاه کن این منم اینجا کنارتوولی تنهام
هنوزم باورش سخته که بی هم ...نه نگو،بسه
ماباید سهم هم باشیم نگو این آرزوبسه
.......................................................
یه کمی شبیه من شو زیر بارون...خیس بارون
بایه تصویر قدیمی ازهمه خاطره هامون
منتظر پرازترانه پرعشق بی اجازه
واسۀ شنیدن ازتو یه غزل امیدتازه ...
وقتی که کنار ساحل روی شنها پامیذاری
وقتی که دلت گرفته مث موجا بیقراری ... یادمن باش
وقتی حتی واسه فریاد یه بهونه هم نداری
مث یه شعرنگفته پرطعم انتظاری ...یادمن باش
تمام حقوق این وبلاگ محفوظ است. استفاده از مطالب این وبلاگ، تنها با ذکر نام نویسنده و آدرس وبلاگ فضای درون مجاز است.